Lieve Lya,
al weer een hele week thuis. Tijd om bij te komen maar vooral tijd om alles wat ik zag en leerde te laten bezinken. En dat was nog al wat!
Na de verhalen die je aan bekenden en dierbaren vertelt wordt het tijd voor de echte verdieping. De reisgids die jij gebruikt er bij gepakt, heel veel tijd achter de computer gezeten, waarvan ze bij Google en misschien ook wel bij de AIVD gedacht moeten hebben "wat moet dat mens met al die informatie over Marokko!"
Wellicht denk je "had dat van tevoren gedaan" maar je vertelde zoveel over stammen, over geschiedenis, over religie, over architectuur, over het leven daar, dat het achteraf zo veel meer herkenbaar is. Wat heb ik veel geleerd. Ik dank je voor alles wat je met ons deelde, voor je geduld, voor je gezelligheid en je gulle lach. Jij maakte de reis tot wat hij is geworden: een onvergetelijke ervaring.
Op dit moment lees ik van Kader Abdolah Het huis van de moskee. Ken je dat? Het speelt zich niet af in Marokko, maar in Perzië, maar na mijn reis kan ik alles ineens veel beter plaatsen.
Inmiddels heb ik me ook gestort op de Marokkaanse gehaktballetjes (geslaagd) en met de sinaasappelen met kaneel werd ik op slag beroemd.
Dank voor het toesturen van de groepsfoto en nogmaals dank voor alles. Wanneer jullie in december met de Rotterdam langs Maassluis varen, zullen jullie mijn niet zien, maar ik zal zeker naar jullie zwaaien.
Heb het fijn en hou het fijn
Lieve groet, Ritha van Prooyen 50+ Reis okt '14